«Στις συνεχούς λειτουργίας επιχειρήσεις μπορεί να περιληφθή στις ημέρες αδείας η Κυριακή ή άλλη αργία.»

«Στις συνεχούς λειτουργίας επιχειρήσεις μπορεί να περιληφθή στις ημέρες αδείας η Κυριακή ή άλλη αργία.»

«Στις συνεχούς λειτουργίας επιχειρήσεις μπορεί να περιληφθή στις ημέρες αδείας η Κυριακή ή άλλη αργία.»

 

 

 

 

 

 

Ο ΑΝ 539/45 στο άρθρο 2 παρ. 3 ορίζει ότι «δεν περιλαμβάνονται εις την ετησίαν άδειαν μετ’ αποδοχών αι επίσημοι ή κατ’ έθιμον εορτάσιμοι ημέραι...» ενώ στην παρ. 1 του ιδίου άρθρου ορίζει ότι η άδεια αποτελείται από «εργάσιμες ημέρες».

Η ανωτέρω διάταξη αφορά τον κανόνα, την συντριπτική δηλαδή πλειοψηφία των επιχειρήσεων οι οποίες υπάγονται στην κατά ΒΔ 748/66 απαγόρευση λειτουργίας και απασχολήσεως των μισθωτών τους κατά την Κυριακή και τις ημέρες αργίας.

Δεν αφορά όμως και τις εξαιρούμενες από την απαγόρευση λειτουργίας και απασχολήσεως των μισθωτών διατάξεις του ΒΔ επιχειρήσεις και εργασίες. Οι εξαιρέσεις αναφέρονται στα άρθρα 2, 7 και 9 του ΒΔ 748/66.

Στις εξαιρούμενες επιχειρήσεις ανήκουν κατά το άρθρο 7 περ. θ’  και τα ξενοδοχεία, όπως και τα νοσοκομεία και κλινικές, καθώς και πολλές άλλες επιχειρήσεις στις οποίες πρέπει να εξασφαλίζεται καθημερινώς και αδιαλείπτως η λειτουργία και ως εκ τούτου υπάρχει ανάγκη να απασχολούνται καθ’ όλες τις ημέρες μισθωτοί, τηρουμένων βεβαίως των διατάξεων περί αναπαύσεως κατά μία ημέρα την εβδομάδα όταν τηρήται εξαήμερο σύστημα εργασίας ή κατά δύο ημέρες την εβδομάδα όταν υπάρχη πενθήμερο σύστημα εργασίας.

Συνεπώς για τον εργαζόμενο στις επιχειρήσεις αυτές μπορεί να είναι κατά το πρόγραμμα εργασίας εργάσιμη ημέρα και η Κυριακή, και οι εξαιρέσιμες ημέρες εορτών (25η Μαρτίου, 1η Μαΐου, Δευτέρα ημέρα του Πάσχα, 15η Αυγούστου, 28η Οκτωβρίου και 25η και 26η Δεκεμβρίου).

Ως έχουσες τον χαρακτήρα των «εργασίμων» (κατά το πρόγραμμα) ημερών, και οι ανωτέρω 7 αργίες, όπως και οι Κυριακές μπορούν να περιλαμβάνωνται στην κανονική ετήσια άδεια.

Βεβαίως στην περίπτωση αυτή οι αποδοχές αδείας για την εξαιρέσιμη (εργάσιμη για τον μισθωτό) αργία θα περιέχουν και την προσαύξηση 75%, σύμφωνα με όσα ορίζει ο ΑΝ 539/45 στο άρθρο 3: «Κατά την διάρκεια της αδείας του ο μισθωτός δικαιούται να λάβη τις συνήθεις αποδοχές, τις οποίες θα ελάμβανε αν κατά τον αντίστοιχο χρόνο εργαζόταν».

Χρυσούλα Πετίνη-Πηνιώτη

Δικηγόρος

Επιμέλεια Συντάξεως του Δελτίου Εργατικής Νομοθεσίας