Α. Με το άρθρο 14 παρ. 1 του Ν. 4468/17 (ΔΕΝ 2017 σ. 692) η 1η Μαΐου έχει καταστή μονίμως υποχρεωτική αργία. Στην διάταξη ορίζονται τα εξής:

«Άρθρο 14. – 1. Η παρ. 1 του άρθρου 1 του ΑΝ 380/68 (Α’ 85), αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Η 1η Μαΐου καθορίζεται ως ημέρα υποχρεωτικής αργίας.

Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης μετατίθεται η αργία της 1ης Μαΐου σε άλλη εργάσιμη ημέρα, εφόσον συμπίπτει με Κυριακή, με ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας ή με τη Δευτέρα του Πάσχα».

2. Το άρθρο 7 του Ν. 74/75 (Α’ 139) καταργείται».

Κατά το τρέχον έτος 2026 η 1^η Μαΐου εμπίπτει σε ημέρα Παρασκευή και δεν συσχετίζεται με την εβδομάδα του Πάσχα ή την Δευτέρα του Πάσχα, αφού το Πάσχα έχει ήδη παρέλθει (12 Απριλίου). Έτσι δεν γεννάται θέμα μεταθέσεως σε άλλη ημέρα, αλλά εορτάζεται κατά την Παρασκευή 1 Μαΐου.

Β.  Οσον αφορά τα δικαιώματα των μισθωτών που δεν θα απασχοληθούν κατά την 1η Μαΐου ή που θα απασχοληθούν κατ’ αυτήν, θα ισχύσουν τα εξής:

Ÿ1. Εν περιπτώσει μη απασχολήσεως κατά την 1η Μαΐου, μόνον όσοι αμείβονται με ημερομίσθιο, εφ’ όσον απουσιάζουν για λόγους μη οφειλομένους σ’ αυτούς, θα λάβουν το καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους (ίσο με τόσα ωρομίσθια όσες ώρες θα απασχολούντο κατ’ αυτήν), χωρίς καμμία προσαύξηση.

2. Εν περιπτώσει απασχολήσεως κατά την 1η Μαΐου:

α)  Οσοι αμείβονται με ημερομίσθιο, θα λάβουν το συνήθως καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους (ακριβέστερα τόσα ωρομίσθια όσες οι ώρες απασχολήσεως) και προσαύξηση 75%, που υπολογίζεται στο νόμιμο ωρομίσθιό τους και

β) Όσοι αμείβονται με μηνιαίο μισθό:

βα) Εάν μεν πρόκειται για επιχείρηση στους μισθωτούς της οποίας δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις περί υποχρεωτικής αναπαύσεως κατά τις Κυριακές και τις ημέρες αργίας και η οποία συνεπώς λειτουργεί συνήθως κατά τις ημέρες αυτές, θα λάβουν μόνον προσαύξηση 75% που υπολογίζεται στο νόμιμο ωρομίσθιό τους, για όσες ώρες απασχοληθούν, ενώ

ββ) Εάν πρόκειται για επιχείρηση, στους μισθωτούς της οποίας έχουν εφαρμογή οι διατάξεις περί υποχρεωτικής αναπαύσεως κατά τις Κυριακές και τις ημέρες αργίας και η οποία συνεπώς εκτάκτως λειτουργεί κατά την 1η Μαΐου, όσοι αμείβονται με μηνιαίο μισθό θα λάβουν επί πλέον της προσαυξήσεως 75% (επί του νομίμου ωρομισθίου τους) και τόσα ωρομίσθια του καταβαλλομένου μισθού τους όσες ώρες απασχολήθηκαν, αφού ο μηνιαίος μισθός (που κατά την νομολογία αντιστοιχεί στις εργάσιμες ημέρες του μηνός) δεν περιλαμβάνει και την αμοιβή της 1ης Μαΐου η οποία για την επιχείρηση αυτή συνήθως είναι αργία.

Πετίνη-Πηνιώτη Χρυσούλα

Δικηγόρος

ΚΛΑΔΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (17.3.2026) 2026-2028 «Για τους όρους αμοιβής και εργασίας του προσωπικού των πάσης φύσεως τουριστικών και επισιτιστικών καταστημάτων όλης της χώρας».

(Πρ. Καταθέσεως Υπ. Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης 5/1.4.2026)

* * *

Loading...

Taking too long?

Reload document

| Open in new tab

Προς ενημέρωση και για τις ενδεχόμενες ενέργειές σας, παρακαλώ δείτε τη συνημμένη εγκύκλιο του Υπουργείου Εργασίας, αναφορικά με τα έκτακτα μέτρα που ελήφθησαν για σήμερα (1.4.2026).

Εγκ. 9363/1.4.2026 Υπ. Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης «Έκτακτα μέτρα για την προστασία των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα από τα ακραία καιρικά φαινόμενα την Τετάρτη 01 Απριλίου 2026»

* * *

Loading...

Taking too long?

Reload document

| Open in new tab

Αποφ. 8934/2026 Υπ. Οικονομίας και Οικονομικών-Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης «Καθορισμός νομοθετημένου κατώτατου μισθού και νομοθετημένου κατώτατου ημερομισθίου για τους υπαλλήλους και τους εργατοτεχνίτες όλης της χώρας.»

(ΦΕΚ 1759, τεύχος Β΄ της 27.3.2026)

* * *

Loading...

Taking too long?

Reload document

| Open in new tab

Σημείωμα του Δελτίου Εργατικής Νομοθεσίας

ΠΡΟΣΟΧΗ:

Στο τεύχος μας του Φεβρουαρίου 2026 (1831), στα ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ, όπου δημοσιεύουμε τις Οδηγίες για την εξεύρεση του δώρου Πάσχα, έχουν γίνει 2 ΛΑΘΗ.

Συγκεκριμένα, στην σελίδα 263 περ. 4 όπου αναφέρεται η βάση υπολογισμού του δώρου Πάσχα, αφ’ ενός αναγράφεται η 29^η Μαρτίου ως 15^η ημέρα πριν από το Πάσχα (αντί του ορθού 28^η Μαρτίου), αφ’ ετέρου δε, για την περίπτωση αναδρομικής αυξήσεως των αποδοχών, αναφέρεται η 12^η Απριλίου (αντί του ορθού 28^η Μαρτίου).

Η ορθή πρόταση έχει ως εξής:

«Σε περίπτωση μεταγενεστέρας αυξήσεως των αποδοχών, λόγω συνάψεως νέας ΣΣΕ κ.λπ. με αναδρομική ισχύ πριν από την 28^η Μαρτίου ή πριν από την ημερομηνία λύσεως της σχέσεως, πρέπει να καταβληθή και η διαφορά μεταξύ του ποσού του δώρου που κατεβλήθη βάσει των αποδοχών της 28^ης Μαρτίου, και εκείνου που οφείλεται βάσει των (αναδρομικώς) ηυξημένων αποδοχών (άρθρο 3 παρ. 3 της ΥΑ 19040/81 και του άρθρου 145 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου-ΠΔ 62/2025)».

Στο κείμενο της Ηλεκτρονικής Συνδρομής έχει γίνει η σχετική διόρθωση.

Ζητούμε συγγνώμη απο τους συνδρομητές μας για το ότι με το λάθος αυτό, σε τέτοιο καίριο σημείο και σε συνδυασμό με τον προβληματισμό τους ως προς την βάση υπολογισμού λόγω της αυξήσεως από 1^ης Απριλίου των κατωτάτων ορίων, τους μπερδέψαμε και τους στενοχωρήσαμε.

Βλ. και σχετική ανάρτηση για το Δώρο Πάσχα και τα Γενικά Κατώτατα όρια εδώ.

Πετίνη-Πηνιώτη Χρυσούλα

Δικηγόρος

Σημείωμα του Δελτίου Εργατικής Νομοθεσίας

Σύμφωνα με το άρθρο 3 της ΥΑ 19040/1981 (βλ. και ΔΕΝ 2016 σελ. 432 και ΦΕΚ 742/Β/9.12.1981) «τα επιδόματα (δώρα) εορτών υπολογίζονται βάσει των πράγματι καταβαλλομένων μισθών ή ημερομισθίων την 10^η Δεκεμβρίου για το επίδομα Χριστουγέννων και την 15^η ημέρα πριν από το Πάσχα για το επίδομα Πάσχα, ή την ημερομηνία λύσεως της εργασιακής σχέσεως».

Η διάταξη έχει περιληφθή στο άρθρο 145 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (ΠΔ 62/2025-ΦΕΚ 121 Α΄/11.7.2025).

Δεδομένου ότι το Πάσχα είναι κινητή εορτή, το χρονικό σημείο του οποίου οι αποδοχές λαμβάνονται υπ’ όψη για τον υπολογισμό του Δώρου Πάσχα, μπορεί να εμπίπτη στον μήνα κατά τον οποίο εορτάζεται το Πάσχα ή και στον προηγούμενο μήνα.

Εφέτος το χρονικό αυτό σημείο (15 ημέρες προ του Πάσχα) εμπίπτει στον μήνα Μάρτιο (28 Μαρτίου 2026). Συνεπώς οι αποδοχές που καταβάλλονται κατά την ημερομηνία αυτή θα ληφθούν υπ’ όψη για τον υπολογισμό του δώρου Πάσχα 2026, ανεξαρτήτως του ότι κατά τον επόμενο μήνα (Απρίλιο), στον οποίο εμπίπτει το Πάσχα, θα αυξηθούν τα γενικά κατώτατα όρια μισθού και ημερομισθίου, με τα οποία αμείβονται οι περισσότεροι μισθωτοί.

Το ότι το δώρο θα καταβληθή κατά τον μήνα Απρίλιο (την Μ. Τετάρτη) δεν έχει καμμία σημασία, ούτε επηρεάζει το ότι ο υπολογισμός του δώρου γίνεται κατά τις ως άνω διατάξεις με τις αποδοχές του μηνός Μαρτίου.

Σημειώνουμε ότι κατά την απόφαση του δώρου, σε περίπτωση μεταγενέστερης αυξήσεως των αποδοχών λόγω καταρτίσεως ΣΣΕ, ΔΑ ή ΥΑ με αναδρομική ισχύ πριν από την 28 Μαρτίου 2026 ή από την ημερομηνία λύσεως της σχέσεως εργασίας, πρέπει να καταβληθή η διαφορά μεταξύ του ποσού του δώρου που έχει καταβληθή με βάση τις αποδοχές της 28/3, και εκείνου που οφείλεται βάσει των ηυξημένων αποδοχών.

Σημ. Για το δώρο Πάσχα (Οδηγίες, Πίνακες κ.λπ.) βλ. στο τεύχος του ΔΕΛΤΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ 1831/Φεβρουαρίου 2026, στο Κεφάλαιο «ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ» σελ. 259 επ.

Πετίνη-Πηνιώτη Χρυσούλα

Δικηγόρος

Σημείωμα του Δελτίου Εργατικής Νομοθεσίας

Με το άρθρο 61 του Ν. 4808/21 (ΔΕΝ 2021, τεύχος 1776 σελ. 1025(1058) έχει καθορισθή ως το απώτερο σημείον (δήλη ημέρα) χορηγήσεως της κανονικής αδείας των μισθωτών, αντί της 31.12 του ημερολογιακού έτους στο οποίο ανήκει η άδεια, της 31 Μαρτίου του επομένου έτους. Έτσι για την λήψη των αδειών του έτους 2025, τελευταία ημέρα εξαντλήσεως της αδείας είναι η 31 Μαρτίου 2026.

Όπως επανειλημμένως έχουμε γράψει (για την 31.12 του έτους-βλ. ΔΕΝ 2018 σελ. 1434, ΔΕΝ 2014 σελ. 1504 κ.ά), την άδεια, όταν πλησιάζη η 31^η Μαρτίου υποχρεούται ο εργοδότης να χορηγήση, ακόμη και αν ο μισθωτός δεν επιθυμή να λάβη την άδειά του και αρνήται την λήψη της.

Με την (υποχρεωτική) χορήγηση της αδείας μονομερώς, ο εργοδότης νομίμως αρνείται να αποδεχθή τις προσφερόμενες υπηρεσίες του μισθωτού, αφού η χορήγηση της αδείας επιβάλλεται απο τον νόμο.

Στο άρθρο 5 παρ. 1 του ΑΝ 539/45 ορίζονται τα εξής: «Πάσα συμφωνία μεταξύ εργοδότου και μισθωτού περί εγκαταλείψεως του εις άδειαν δικαιώματος ή παραιτήσεως τούτου από το δικαίωμα αδείας θεωρείται ανύπαρκτος, έστω και αν προβλέπη την καταβολήν εις αυτόν επηυξημένης αποζημιώσεως». (ΑΠ 1180/17-ΔΕΝ 2018 σελ. 1371, ΑΠ 1970/17-ΔΕΝ 2018 σελ. 629, ΑΠ 588/93-ΔΕΝ 1993 σελ. 1293)

Σε περίπτωση μη χορηγήσεως της αδείας, επέρχονται οι εξής συνέπειες:

Διοικητικές κυρώσεις (πρόστιμο) κατά την ΥΑ 80016/22 «Κατηγοριοποίηση παραβάσεων και καθορισμός ύψους προστίμων …..» (ΔΕΝ 2022, τεύχος 1790 σελ. 1397). Η μη χορήγηση κανονικής αδείας (και των αποδοχών αδείας) ανήκει στις υψηλές παραβάσεις και το προβλεπόμενο πρόστιμο είναι 900€ ανά θιγόμενο. Το ίδιο προβλέπεται και για την μη καταβολή επιδόματος και αναλογίας επιδόματος αδείας.

Ποινικές κυρώσεις, κατά το άρθρο 5 παρ. 7 του ΑΝ 539/45 το οποίο ορίζει τα εξής: «Αι παραβάσεις των ορισμών του παρόντος νόμου τιμωρούνται κατά το άρθρον 3 του Ν. ΓϡΛΔ΄ «περί υγιεινής και ασφαλείας των εργατών και περί ωρών εργασίας», ως ετροποποιήθη δια του Ν. 2943/23, του ποσού της εν αυτώ οριζομένης χρηματικής ποινής διπλασιαζομένου».

Η γενική διάταξη του άρθρου 28 «περί ποινικών κυρώσεων» του Ν. 3996/11 (ΔΕΝ 2011 σελ. 1090 και ΔΕΝ 2015 σελ. 521) προβλέπει ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον εξ μηνών ή χρηματική ποινή τουλάχιστον 900€ ή σωρευτικώς και τις δύο ποινές (βλ. την Μελέτη μας για την άδεια, στο ΔΕΝ 2021, τεύχος 1777 σελ. 1266(1287).

Κυρώσεις κατά το άρθρο 21 του Ν. 1876/90, όταν οι διατάξεις περί αδείας περιέχωνται σε Συλλογικές Συμβάσεις ή Διαιτητικές αποφάσεις.

Παρά το ότι στο ΠΔ 88/99 (ΔΕΝ 1999 σ. 831), στο άρθρο 7, μετατροπή σε χρηματική αξίωση του δικαιώματος αδείας προβλέπεται μόνον στην περίπτωση λύσεως της συμβάσεως εργασίας, εν τοις πράγμασι και σε όσες περιπτώσεις δεν υπήρξε δυνατότης χορηγήσεως της αδείας (όπως π.χ. λόγω ασθενείας, αποχής λόγω αδείας μητρότητος), με την συμπλήρωση της 31ης Μαρτίου η σχετική αξίωση μετατρέπεται σε χρηματική, αφού δεν επιτρέπεται η μεταφορά της αδείας (αυτουσίας) στο επόμενο έτος, καθώς και στο ίδιο έτος μετά από την 31η Μαρτίου. Η μεταφορά είναι ανίσχυρη, έστω και αν έγινε με την συναίνεση του μισθωτού (ΑΠ 1234/03-ΔΕΝ 2004 σελ. 78, ΑΠ 1970/17-ΔΕΝ 2018 σελ. 629, ΑΠ 1180/17-ΔΕΝ 2018 σελ. 1371).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο εργοδότης μπορεί να επιβάλη (μονομερώς) την χορήγηση της αδείας του έτους 2025 σε όσους μισθωτούς δεν έλαβαν την άδειά τους ή τμήμα της αδείας τους μέχρι σήμερα, ώστε όλοι οι μισθωτοί να έχουν λάβει το σύνολο της αδείας τους κατά την 31^η Μαρτίου 2026.

Ο εργοδότης μπορεί να καραρτίση Κατάσταση στην οποία να φαίνωνται οι ανωτέρω μισθωτοί και ακολούθως Πρόγραμμα, βάσει του οποίου θα λάβη ο κάθε μισθωτός την άδεια που του οφείλεται, κατά τον συγκεκριμένο χρόνο, προσδιοριζόμενο από τον εργοδότη, κατά τον οποίο αντιστοίχως δεν θα παρέχη εργασία στον εργοδότη.

 Πετίνη-Πηνιώτη Χρυσούλα

Δικηγόρος

Με την ΥΑ 4364/2026, η οποία δημοσιεύθηκε χθες, τροποποιήθηκε η ΥΑ 32689/2025 (ΦΕΚ 6745, Β΄, 16.12.2025).

Η τροποποίηση αφορά την ψηφιακή αποδοχή από τον εργαζόμενο μέσω του «My Ergani» της αναγγελίας έναρξης εργασίας (καθώς και της δήλωσης μεταβολής στοιχείων εργασιακής σχέσης).

Ειδικότερα, ενώ στην ΥΑ 32689/2025 (ΦΕΚ 6745, Β΄, 16.12.2025) αναφερόταν πως «Σε περίπτωση μη αποδοχής από τον εργαζόμενο μέσω «My Ergani» της υποβληθείσας από τον εργοδότη αναγγελίας έναρξης εργασίας (και δήλωσης μεταβολής στοιχείων εργασιακής σχέσης) μέχρι την ώρα έναρξης της εργασίας ή απόρριψής της, η δήλωση θα ανακαλείται αυτόματα από το ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ» (βλ. σελ. 82477 της ΥΑ 32689/2025), στην ΥΑ 4364/2026 αναφέρεται πως «Σε περίπτωση άπρακτης παρέλευσης της προθεσμίας ενέργειας από τον εργαζόμενο η δήλωση θα αναγγέλλεται αυτόματα στο ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ».

Κατά συνέπεια, με τη συγκεκριμένη αλλαγή, οι σχετικές δηλώσεις (είτε η αναγγελία έναρξης, είτε η δήλωση μεταβολής) θα ανακαλούνται αυτόματα μόνον στην περίπτωση που ο εργαζόμενος επιλέξει την απόρριψή τους μέσω του «My Ergani».

Η συγκεκριμένη τροποποίηση έχει περιληφθεί και στην τρίτη έκδοση του συνοπτικού οδηγού για το ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, η οποία έχει ημερομηνία 12.2.2026.

* * *

EΡΓΑΝΗ ΙΙ -Συνοπτικός Οδηγός Εκπλήρωσης Υποχρεώσεων – 3η έκδοση (12.2.2026)

Loading...

Taking too long?

Reload document

| Open in new tab

Ν. 5278/2026 «Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.»

(ΦΕΚ 22, τεύχος Α΄της 16.2.2026)

* * *

Loading...

Taking too long?

Reload document

| Open in new tab

Σημείωμα του Δελτίου Εργατικής Νομοθεσίας

1. Η Kαθαρά Δευτέρα δεν περιλαμβάνεται στις εξαιρέσιμες, για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέως, εορτές, και συνεπώς είναι γι’ αυτούς εργάσιμη ημέρα.

Στους μισθωτούς που απασχολούνται κατά την ημέρα αυτή, αν μεν είναι ημερομίσθιοι, οφείλεται το συνήθως καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους, αν δε αμείβωνται με μηνιαίο μισθό, ουδεμία αμοιβή οφείλεται, πέρα του κανονικού μηνιαίου μισθού τους.

Tό άρθρο 2 παράγρ. 3 του NΔ 3755/57, σύμφωνα με το οποίο όσοι αμείβονται με ημερομίσθιο και δεν απασχολούνται κατά τις εξαιρέσιμες εορτές για λόγους μη οφειλομένους στους ίδιους δικαιούνται του ημερομισθίου, δεν έχει εφαρμογή για την Kαθαρά Δευτέρα, αφού η ημέρα αυτή δεν περιλαμβάνεται στις εξαιρέσιμες εορτές.

Εάν λοιπόν η επιχείρηση παραμένη συνήθως κλειστή κατά την Kαθαρά Δευτέρα, δεν οφείλει ημερομίσθιο στους αμειβομένους με ημερομίσθιο. Αν όμως λειτουργή συνήθως κατά την ημέρα αυτή, εξαιρετικώς όμως εφέτος ο εργοδότης αποφάσισε (μονομερώς) να μη λειτουργήση, οφείλει να καταβάλη στους αμειβομένους με ημερομίσθιο το ημερομίσθιό τους, κατά τις διατάξεις περί υπερημερίας εργοδότου.

Όσοι αμείβονται με μηνιαίο μισθό δεν δικαιούνται άλλης αμοιβής εκτός από τον κανονικό μηνιαίο μισθό τους, τόσο στην περίπτωση κατά την οποία η επιχ/ση παραμένει κλειστή κατά την Kαθαρά Δευτέρα, όσο και στην περίπτωση που λειτουργεί κατά την ημέρα αυτή. Αν όμως η επιχείρηση παρέμενε κατά τα προηγούμενα έτη κλειστή, και εφέτος εξαιρετικώς ο εργοδότης αποφάσισε την λειτουργία της, τότε οι επί μηνιαίω μισθώ αμειβόμενοι δικαιούνται να λάβουν 1/25 επί πλέον του μισθού τους (ακριβέστερα τόσα ωρομίσθια, όσες ώρες απασχολήθηκαν). Tούτο διότι ο μισθός αντιστοιχεί στις εργάσιμες ημέρες του μηνός, ενώ η Kαθαρά Δευτέρα δεν ήταν γι’ αυτούς εργάσιμη και συνεπώς δεν περιλαμβάνεται στον μισθό τους η αμοιβή για την ημέρα αυτή.

2. Ειδικώς για τα Εμπορικά Καταστήματα, με το άρθρο 137 του Ν. 5039/2023 (τροποποίηση άρθρου 15Α του Ν. 4177/2013) βλ. ΔΕΝ 2023, τεύχος 1798 σ. 702 (719) ορίζεται ότι δεν επιτρέπεται να λειτουργούν, μεταξύ άλλων εορτών και«γ) την Καθαρά Δευτέρα, εκτός από τα καταστήματα τροφίμων».

Πετίνη-Πηνιώτη Χρυσούλα

Δικηγόρος